NGARNIA…
NGARNIA… aka UPLB,
potah, di ko na alam kung pano pa ko mabubuhay… lahat na lang ng outside forces ay hindi sang-ayon sa nais ng katawang-lupa ko na pahinga…hayop ang bwan ng Marso, pamatay… sana makatagal pa ko… ilang araw na kong pinatatakbo ng caffeine, coke, ice coffee, kahit ano patol basta manatiling gising, para sa paper, report, project. dumating na ko sa puntong kahit pagod na pagod na ko hindi na ko makatulog… pag di makatulog, moni… haaay… sana matapos na… sana kayanin ko pa… alam ko pagkatapos ng pagkangarag, bigla naman akong walang magawa… nakakabano ang ganto… pero salamat na rin sa pag-asang dala mo, kahit di mo alam ikaw ang secret vitamin ko na anti-ngarag… malaman ko lang na pinag-aksayahan mo ko ng piso na maaring ikamatay ng unli mo, ayos na… haaay… gusto kitang makita… ang galing mo, ikaw lang ang naka-control saken ng ganito at wala pang effort yan ha… hay… basta, malalaman mo rin—pag totoo na kong matapang…
